Teatro alla Scala
Wagner: Das Rheingold
Wotan - Nicholas Brownlee
Fricka - Okka von der Damerau
Loge - Norbert Ernst
Alberich - Olafur Sigurdarson
Mime - Wolfgang Ablinger-Sperrhacke
Erda - Christa Mayer
Fasolt - Jogmin Park
Fafner - Ain Anger
Froh - Siyabonga Maqungo
Donner - André Schuen
Woglinde - Polina Pastirchak
Wellgunde - Svetlina Stoyanova
Flosshilde - Virginie Verrez
Orchestra del Teatro alla Scala o.l.v. Simone Young
Ik verval in herhaling als ik beschrijf waarom ik hierheen ging, zie beter de weblog van de uitvoering van Götterdämmerung een maand hiervoor in de Scala (zie hier). Ik vind de Rheingold een geweldig stuk, het is Wagner op zijn gevarieerdst en onderhoudendst, en dat in wat volgens mij het meest lange onafgebroken klassieke-muziekstuk aller tijden is: tweeënhalf uur muziek zonder pauze of onderbreking. Ik hoorde het in Amsterdam minstens een keer of twaalf, steeds in de geweldige enscenering van Pierre Audi, daarvoor ooit een keer in Brussel in een suffe verplaatsing naar de nazi-tijd, en nu in de Scala in een zo partituurgetrouw mogelijke regie van David McVicar. Audi bracht de allerbeste: de handeling van de Rheingold begint op de bodem van de Rijn, gaat daarna naar de godenwereld helemaal in de hemel, en daarna weer naar de onderwereld onder die Rijnbodem... Audi beeldde het prachtig uit. McVicars regie was eenvoudiger, maar ook geloofwaardig (de reuzen Fasol en Fafner: subliem, zie de foto hierboven), en met ironische elementen. Ik snapte nu eindelijk de uitbeelding van het einde van de Götterdämmerung vorige maand: het goud werd verbeeld door een mimespeler, die door Alberich wordt geroofd en aan het einde van de Rheingold gepijnigd ronddoolt, en uiteindelijk aan het einde van Götterdämmerung weer mag zwemmen in de Rijn. Maar goed, het was uiteindelijk de uitvoering die mij en de hele Scalazaal tweeënhalf uur de adem ontnam. Hoofdzakelijk bejaard publiek, maar ik heb geen kuchje gehoord (en ik zat midden in de zaal). Logisch, want Simone Young leidde een uitvoering die klonk als een klok. Groots orkestspel, geweldige zangers en gedreven geacteerd. Zelfs de twee meest duffe rollen (Froh en Donner) waren subliem gecast. Een geweldige afsluiting van een hele Ring in de Scala binnen ruim een jaar, niet helemaal in de juiste volgorde, maar who cares.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten