Zondag 26 december 2026, Muziektheater Amsterdam
De Nationale Opera
Bellini: I Capuleti e i Montecchi
Romeo - Vasilisa Berzhanskaya
Giuletta - Yaritza Véliz
Capellio - Jerzy Butryn
Tebaldo - Julien Dran
Lorenzo - Bogdan Talos
Koor van De Nationale Opera
Nederlands Philharmonisch Orkest o.l.v. Antonino Fogliani
Met kerst was ik vier dagen in Nederland voor bezoek aan familie en vrienden, en tweede kerstdag zou een dag zonder afspraken zijn. Maar ik raakte een maand ervoor uiterst toevallig verzeild op de website van DNO en toen bleek dat er voor die dag nog voldoende kaarten voor deze Bellini-productie beschikbaar waren. Mijn goede vrienden C en I met wie ik ook naar Dresden was (zie hier en hier) bleken ook te kunnen en zo zaten we als 'gewoon' in het Muziektheater. Ik was er voor het laatst op 5 februari 2020 bij Nabucco (zie hier). Daarna brak de coronacrisis uit, en een jaar later verhuisde in naar Portugal. Het werd een grandioos weerzien, want deze productie van Bellini's verklanking van het Romeo-en-Juliaverhaal werd werkelijk fantastisch gespeeld en gezongen. Niet alleen de twee hoofdrollen waren uitmuntend gecast, ook de drie 'bijrollen' bleken uitzonderlijk goed. Berzhanskaya hoorde ik afgelopen juni in de Scala van Milaan als Adalgisa in Norma (zie hier) en Véliz was een onbekende voor me, maar beiden zongen adembenemend mooi - Bellini kon zich geen beter liefdespaar wensen. Van de drie 'bijrollen' kreeg alleen Tebaldo een aria toebedeeld, aan het begin van de opera, en Dran deed meteen de oren spitsen. Jammer dat Capellio en Lorenzo geen aria's hadden, want Butryn en Talos hadden daar zeker iets prachtigs van gemaakt. Koor en orkest waren in topvorm. In de recensies van deze productie werd de enscenering door Tatjana Gürbaca flink bekritiseerd, maar ik had er allerminst moeite mee. De draaischijf paste prima, en er werd van alles uitgebeeld dat veelal te plaatsen was. DNO liet zich deze middag weer van zijn allerbeste kant zien! Ik ben bezig alle opera's van Verdi te doorgronden (zie hier en hier), maar Bellini verdient eveneens studie. Wat een prachtige muziek schreef hij toch - je hoort bij iedere melodie meteen dat het Bellini is.
Na de opera volgde nog een geweldig kerstdiner met C en I en familie - soms kan het allemaal niet op.